เหมือนเธอรู้สึกเหนื่อย
กับสิ่งที่เธอพยายามทำอยู่
ทำทุกอย่างเพื่อเขา
แต่กับได้คำปลอบใจจากตัวเองว่า
"ฉันหวังว่าสักวันเขาคงจะรักฉันจริงๆ"
บอกตรงๆว่าฉันก็เหนื่อยไม่แพ้เธอ
ฉันเหนื่อยกับการต้องตอบคำถามเดิมๆ
ที่ฉันสงสัย
ที่ฉันไม่เข้าใจ
คำถามเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัว
คำถามที่ฉันตั้งขึ้นมาเอง
เมื่อไรจะลืมความรู้สึกแบบนั้นสักที(นะ)
ความรู้สึกที่ฉันและเธอคิดว่ามันเป็นอารมณ์ชั่ววูบ
ฉันมาคิดทีหลังว่าคืนนั้นมันไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบ
มันเป็นอารมณ์ชั่วของฉันคนเดียวต่างหาก
ความลับนี้ไม่ใช่ฉันคนเดียวที่รู้ เธอเองก็รู้เช่นกัน
ความเหงา และความเข้าใจ เกิดขึ้นในคืนนั้น
เหมือนฉันรู้สึกเหนื่อย
กับสิ่งที่ฉันพยายามทำอยู่
ทำทุกอย่างเพื่อเธอ
แต่กับได้คำปลอบใจจากตัวเองว่า
"คืนนั้นมันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ"
แต่ว่าวูบหนึ่งของฉันนี่มันช่างยาวนานเหลือเกิน......
กำลังทำบล็อกใหม่ (ไร้)สาระกว่านี้แน่นอน....!
ส่วนที่หายไปเนี่ยเพราะอะไร...ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน